نی لبک چوبی تنهایی ام را بردار

و ارام در ان بدم

                     بگذار اینبار حرم نفسهایت را

 این گونه

                         احساس کنم

میخواهم برایت

قصه ی لیلا هایی را بگویم

که اینبار خود در پی مجنون

                                 در بیابان اواره شده اند 

میخواهم

قصه ی  شیرین هایی را بگویم

       که در عشق فرهادشان کوه را

                                                                 کنده اند 

می خواهم قصه ی خودم را بگویم.

 می خواهم این بار

 چوپان صحرا ها را

در افسون صدای نی به خواب ببرم

                                            و گل ها را از

                       افسون صدای تو بیدار کنم .

میخواهم این بار خودم را ببینم.......

 خودم را ببینم و برایت از حکایت شب هایی که

                                                                بی ستاره صبح شدند

و روز هایی که

بی خورشید غروب کردند بگویم

بگذار تنها تو را ببینم.............

 بگذار از حجم تمامی دوری ها

یک سبد لبخند هدیه بگیرم

بهار را به زمستان پیوند دهم

وپاییز را در انتهای شب به تو برسانم

 بگذار تنها تو را ببینم.........

***********************************